0

4x Waarom je juist liever níét de perfecte ouder hoeft te zijn.

Om dat ik, jaja zou je niet verwachten misschien, een burn out heb/had, ben ik momenteel bij een moeder-kind-kuur. Super dat ze dat hebben hier in Duitsland!  Het gaat nu al veel beter hoor, de kuur komt nogal laat 😉 maar wanneer er even veel gebeurt (regelmatig met een dreumes in huis) merk ik nog steeds wel dat het meteen boven mijn hoofd stijgt.

Het is nogal veelvoorkomend onder nieuwe ouders van jonge kinderen, en dan juist voorál degenen die thuisblijven. Als eerste zijn er natuurlijk baby blues en prenatale depressies. Maar ook later, nadat je baby al een jaar, of twee, is kun je er helemaal doorheen raken.

Dit was bij mij juist het geval. Baby Azaan had extreem last van krampjes, wat een hel was, maar je weet dat het over gaat. Bij mij werd het naar gevoel juist zwaarder toen hij juist geen baby meer was maar ging kruipen, lopen, klimmen en vallen, alles pakken en kapot maken of opeten, expres dingen omgooien of in grijpen en rond laten vliegen op muren en bank, en ‘the list goes on’. Handen en ogen tekort kom je met zo’n dreumes.

Je wilt het goed doen, maar loopt eigenlijk de hele dag achter z’n spoor aan op te ruimen, schoon te maken, dingen weer op z’n plaats te zetten of juist hoog te zetten, te repareren of maar weg te gooien omdat het kapot is. Ook als je denkt dat je huis eigenlijk niks heeft om kapot te maken. Geloof me, zo’n dreumes die vindt net dat ene dingetje wat je nog hebt staan en nooit over nagedacht hebt als niet kind-proof.

Daarnaast is de nee-fase aangebroken én ramt hij er graag met plezier op los bij baby’s omdat hij de reactie zo leuk vindt. En om daarna grappig, ‘au, baby huilt!’ te troepen.
Denk maar niet dat je dan veel tijd, laat staan energie hebt, om nog erg veel leuke en stimulerende dingen met je kind te doen, als de dagelijkse activiteiten al zoveel energie kosten. Zo blij dat ik die in de babytijd ont-zet-tend veel gedaan heb!

In het blog van vandaag geef ik tips hoe je het uithoudt en zelfs leuker houdt, maar ook waarom je niet alles perfect hoeft te doen zoals je zelf graag zou willen. Sterker nog, waarom je het juist niet perfect móét doen. (Nu moet ik daar zelf dus óók nog even wat beter in worden…;-))

Ten eerste is het on-mo-ge-lijk om perfect te zijn en te doen. Dit weten we allemaal, maar toch schijnt het niet echt door te dringen. we willen zo graag alles voor onze kleintjes.

Daarom denk ik, zal ik je hier maar wat redenen geven om jíúst voor je kind niet alles perfect te doen. Dit kan ze zelf juist schaden namelijk.

1. Ten eerste, klinkt nogal logisch, is baby blij wanneer jij blij bent. Dit ben je dus niet wanneer je hem stresst, depressief of moedeloos bent. Hij voelt de energie in huis nog beter aan dan wij. Dit krijg je automatisch wanneer je alles perfect wilt doen! Simpelweg omdat je dat nooit zult lukken en je dan altijd maar met minder tevreden moet zijn. Laat dus dat perfecte lekker los en stel hardop! of op papier, nieuwe ‘eisen’ of verwachtingen aan jezelf. Bedenk wat écht belangrijk voor je is. De rest kan je dus vergeten. Aan het eind van de dag 1x het huis opruimen (of in een hoek schuiven voor morgen;-)) is toch voldoende.

2. Daarnaast ben je, als je een tevreden en relaxed mens bent, ook een veel leukere ouder, die veel meer kan hebben ook. Ik ga op stress momenten of wanneer ik moe ben nog al eens in schreeuw stand naar Azaan. Om me daarna alleen nog maar nog rotter en schuldig te voelen. Merk jij ook dat vermoeidheid een grote factor is? Probeer dan om 10 uur naar bed te gaan, of wanneer nodig maar eens een avond tegelijk met je kleintje. Daarnaast doe ik nog steeds regelmatig een middagdut samen met Azaan. De eerste 1,5-2 jaar deed ik dit standaard dagelijks.

3. Je kind leert omgaan met imperfectie en ontwikkelt een goed zelfbeeld. Je bent zoals je weet een rolmodel voor je kind. Door zelf fouten te durven maken leert je kind dat dit oké is, en hoe hij zelf met zijn eigen imperfecties om kan gaan. Hij weet zo later ook dat hij zelf ook niet perfect hoeft te zijn en zo geef je hem een veel fijnere jeugd en volwassenheid.

4. Je kind leert omgaan met emoties en frustratie. Wanneer jij het even niet meer aankan, en dit heel vaak gebeurt, wordt dit een soort regel. Hij ziet alleen maar geschreeuw en boosheid en gaat zich zelf ook zo gedragen. Wanneer je beter voor jezelf zorgt, geef je ook dit weer als voorbeeld mee aan je kind.

 

Al met al, hier dus goede gegronde redenen om niet te streven naar perfectie toch? Zo niet voor onszelf, dan voor onze kinderen!

Wist je dat we helemaal niet gemaakt zijn om constant bezig te zijn? Ook in oerculturen leven ze met grote inspanning afgewisseld door langere tijden van rust gedurende de dag. Ze gaan niet als er geen werk te doen is zoeken hoe ze dat kunnen opvullen. Ze rusten of ontspannen zich met iets wat ze vermaakt. Dit is niet in de sportschool, of met vrienden die ons eigenlijk energie kosten of andere ‘leuke’ verplichtingen of klusjes die niet echt nodig zijn.

Ook hier weer, stel opnieuw prioriteiten en bedenk wat en wie je echt belangrijk vind, en wat je alleen maar aan houdt uit een ideaalbeeld of gewoonte maar je eigenlijk energie kost in plaats van opbrengt.

Denk aan jezelf, want dát is denken aan je kind.

 

Veel succes en tevredenheid,

 

x Jacqueline

 

 

Previous Post Next Post

You may also like

Leave a Reply

*NEW* Kangadance course is now available in the shop! A new course starts every saturday. Join with your baby. Sluiten